Skrót DDA oznacza dorosłe dzieci z rodzin, w których problem alkoholu wpływał na codzienne funkcjonowanie. To określenie opisowe, a nie samodzielna diagnoza medyczna.
Doświadczenia są różne
Nie każda osoba wychowana w takiej rodzinie ma te same trudności. Znaczenie mają między innymi bezpieczeństwo w domu, obecność wspierających dorosłych, przemoc, przewidywalność opieki i indywidualna odporność psychiczna.
Możliwe długofalowe wzorce
- nadmierna odpowiedzialność i trudność w proszeniu o pomoc;
- silna potrzeba kontroli;
- trudność w rozpoznawaniu własnych potrzeb i emocji;
- lęk przed konfliktem lub odrzuceniem;
- wchodzenie w relacje, w których znów trzeba ratować innych;
- wstyd i przekonanie, że problemy rodzinne trzeba ukrywać.
Nie trzeba pasować do listy
Popularne listy „cech DDA” mogą pomagać nazwać doświadczenia, ale nie zastępują indywidualnej oceny. Podobne trudności mogą wynikać z różnych form przemocy, zaniedbania, choroby psychicznej rodzica lub innych doświadczeń rozwojowych.
Co może pomóc
Terapia może skupiać się na traumie, granicach, relacjach, regulacji emocji albo poczuciu własnej wartości - zależnie od aktualnych potrzeb, a nie samej etykiety DDA.
Źródła: KCPU - materiały edukacyjne.