Określenie „narkotyki” obejmuje substancje o bardzo różnym działaniu. Dlatego objawy, ryzyko odstawienia i plan terapii powinny być oceniane w odniesieniu do konkretnej substancji, sposobu używania i stanu zdrowia.
Sygnały rozwijającego się problemu
- rosnąca częstotliwość lub dawka;
- silne pragnienie i trudność w przerwaniu;
- używanie w ryzykownych sytuacjach;
- zaniedbanie zdrowia, relacji, pracy lub nauki;
- kontynuowanie mimo szkód;
- objawy odstawienia albo używanie, by ich uniknąć.
Sytuacje nagłe
Utrata przytomności, zaburzenia oddychania, drgawki, silne pobudzenie, wysoka temperatura, ból w klatce piersiowej lub ciężkie splątanie wymagają pilnej pomocy medycznej. Nie należy pozostawiać takiej osoby samej.
Jak wygląda terapia
Skuteczny program uwzględnia nie tylko substancję, ale też zdrowie psychiczne, sytuację rodzinną, mieszkanie, pracę i ryzyko nawrotu. Może obejmować terapię indywidualną i grupową, opiekę medyczną, farmakoterapię oraz działania ograniczające szkody.
Zmiana nie musi zaczynać się od deklaracji na całe życie
Pierwszym celem może być zwiększenie bezpieczeństwa, dokładne rozpoznanie wzorca używania i ustalenie najbliższego kroku. Terapia powinna być dostosowana do potrzeb, a nie oparta na jednym schemacie dla wszystkich.
Źródła: NIDA - zasady terapii uzależnień, KCPU - podręcznik o uzależnieniu od narkotyków.