Uzależnienie od hazardu może rozwijać się bez codziennego grania. Kluczowe są: utrata kontroli, rosnące pierwszeństwo hazardu i kontynuowanie mimo szkód.
Sygnały ostrzegawcze
- odgrywanie strat i zwiększanie stawek;
- ukrywanie czasu lub pieniędzy przeznaczanych na grę;
- pożyczki, zaległości i sięganie po środki na podstawowe potrzeby;
- drażliwość przy próbie przerwania;
- zaniedbanie relacji, pracy lub snu;
- powtarzające się nieskuteczne próby kontroli.
Najpierw ogranicz dostęp do pieniędzy i gry
Pomocne może być usunięcie aplikacji, wyłączenie powiadomień, ograniczenie łatwego dostępu do środków, czasowe przekazanie kontroli nad budżetem zaufanej osobie i sporządzenie pełnej listy zobowiązań. Ukrywanie długów zwykle zwiększa ryzyko.
Na czym skupia się terapia
Terapia często obejmuje analizę wyzwalaczy, błędów myślenia dotyczących szans i „odgrywania się”, regulację emocji, plan finansowy oraz zapobieganie nawrotom. Warto ocenić także depresję, lęk i ryzyko samouszkodzenia.
Szkody dotyczą także bliskich
Konsekwencje finansowe i relacyjne mogą obejmować całą rodzinę. Bliscy potrzebują własnych granic, dostępu do informacji finansowych i wsparcia niezależnego od decyzji osoby grającej.
Źródła: WHO - szkody związane z hazardem, KCPU - uzależnienia behawioralne.