Bliska osoba może ułatwić pierwszy krok do terapii, ale nie może podjąć decyzji za kogoś. Najbardziej pomocne są: konkretne fakty, spokojny język, jasne granice i gotowość do ochrony własnego bezpieczeństwa.
Przygotuj rozmowę
- wybierz czas, gdy druga osoba nie jest pod wpływem;
- opisz konkretne zdarzenia zamiast używać etykiet;
- powiedz, jak sytuacja wpływa na Ciebie i rodzinę;
- zaproponuj jeden realny krok, na przykład konsultację;
- nie zaczynaj rozmowy, jeśli istnieje ryzyko przemocy.
Co zwykle zwiększa opór
Zawstydzanie, straszenie bez konsekwencji, wielogodzinne spory o ilość wypitego alkoholu i próba kontrolowania każdej decyzji często przesuwają uwagę z problemu na konflikt.
Granica nie jest karą
Granica opisuje Twoje działanie: czego nie będziesz finansować, ukrywać lub tolerować oraz co zrobisz, by chronić siebie i innych. Powinna być możliwa do wykonania.
Kiedy najpierw bezpieczeństwo
Utrata przytomności, drgawki, zaburzenia oddychania, ciężkie splątanie, groźby samouszkodzenia lub przemoc wymagają działania kryzysowego. Wtedy nie prowadzi się negocjacji o terapii - korzysta się z pomocy ratunkowej i chroni osoby zagrożone.
Źródła: NIAAA - rozpoznanie, odstawienie i zdrowienie, KCPU - materiały dla rodzin.