Dla bliskich

Bliska osoba nie może odbyć terapii za kogoś, ale może zwiększyć bezpieczeństwo, nazwać problem i przestać chronić nałóg przed jego konsekwencjami.

Jak zacząć rozmowę

• Wybierz spokojny moment, gdy druga osoba nie jest pod wpływem.
• Mów o konkretnych zdarzeniach i swoich granicach: „Martwię się, kiedy…”, „Nie zgodzę się na…”.
• Unikaj etykiet, zawstydzania i sporu o to, czy ktoś „naprawdę jest uzależniony”.
• Zaproponuj jeden konkretny krok, na przykład konsultację lub wspólne przeczytanie informacji o terapii.

Wsparcie nie oznacza wyręczania

Spłacanie długów, usprawiedliwianie nieobecności, ukrywanie szkód i przejmowanie wszystkich obowiązków może nieświadomie podtrzymywać problem. Granice powinny być jasne, możliwe do wykonania i związane z bezpieczeństwem.

Zadbaj także o siebie

Sen, własne relacje, wsparcie psychologiczne i prawo do bezpieczeństwa nie są egoizmem. Jeśli w domu występuje przemoc, groźby lub nieprzewidywalne zachowania, priorytetem jest ochrona osób zagrożonych.