Terapia problemowego grania powinna uwzględniać nie tylko częstotliwość gry, ale też utratę kontroli, długi, ukrywanie zachowania, wpływ na relacje i zdrowie psychiczne. Celem nie jest zawstydzanie osoby, lecz ograniczenie szkód i odzyskanie wpływu na decyzje.
Nota redakcyjna: Materiał ma charakter informacyjny. Serwis inpuris.pl nie prowadzi zapisów ani nie świadczy usług medycznych lub terapeutycznych. Tekst nie stanowi indywidualnej diagnozy ani zalecenia.
Najważniejsze informacje
- Ocena powinna obejmować zachowanie, finanse, relacje i zdrowie psychiczne.
- Plan może zawierać terapię psychologiczną, ochronę podstawowych środków i wsparcie bliskich.
- Nie każda osoba potrzebuje tej samej intensywności pomocy.
- Obietnica szybkiego rozwiązania problemu nie jest wiarygodnym kryterium wyboru wsparcia.
Jak może wyglądać terapia?
Praca może dotyczyć wyzwalaczy, przekonań związanych z grą, regulowania emocji, zadłużenia, zapobiegania nawrotom i odbudowy relacji. Wspólnie ustala się cele oraz sposób reagowania na wzrost ryzyka.
Informacje dla bliskich
Wsparcie nie musi oznaczać przejmowania wszystkich zobowiązań ani ukrywania długów. Ważne są bezpieczeństwo finansowe, jasne granice i własna pomoc dla osoby bliskiej.
Czego lepiej nie robić?
Nie należy diagnozować wyłącznie na podstawie kwoty lub czasu gry. Nie warto też wierzyć, że jedna wygrana pozwoli naprawić wcześniejsze straty.
Następny krok
Przeczytaj materiał Uzależnienie od hazardu i zapisz konkretne szkody, które pojawiły się w ostatnim czasie.
Źródła i data przeglądu
- Krajowe Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom, sprawdzono 6 sierpnia 2026 r.
- NICE, zalecenia dotyczące szkód związanych z hazardem, sprawdzono 6 sierpnia 2026 r.